Verslag van de Snertrit.

Omdat we het hele jaar weinig mee hebben gedaan aan activiteiten van de motorclub, besloten we mee te gaan met de snertrit. We vinden het nl erg leuk om bekenden weer eens te zien. Op de motor zelf is voor mij nog steeds erg moeilijk dus besloten we met de Citroën ID 19 (Snoek) te gaan, met goedkeuren van Marianne, onze secretaresse.


Na een bakkie bij Stam te hebben gedaan verlieten we via de Oude Hoornse weg Wognum richting het westen. In De Goorn hadden we bekijks wb de Snoek. Een man met gezin bleef staan, knikte goedkeurend en stak de duim omhoog. We kregen meteen asociaties met Schotland waar we deze zomer waren, ook met de Snoek. Er is daar geen dag voorbij gegaan zonder contact te hebben met bewonderaars van de auto. We hebben heel wat nationaliteiten gesproken. Zelfs nog mannen blij gemaakt als we ze in de auto uitnodigden en Saco een rondje met ze ging rijden. Het was bijna nog het leukste van de vakantie!

Maar nu de snertrit. Onderweg kwamen we langs een weiland met schapen. Ze hadden rode en blauwe vlekken van de ram, maar sommige schapen hadden zúlke grote blauwe vlekken op de kont en over de hele rug, we vroegen ons af of dat het werk was van een botergeile ram.

Al toerend over wat dijkjes gingen we bij Akersloot met het pontje het kanaal over. De motoren een beetje inschikken zodat de Snoek er ook nog bij kon. Op de dijkjes liet Saco zijn aangeleerde stuurmanskunsten zien wb de bochten. Hij was recent met Rob de Zwart op uitnodiging wezen racen op het circuit van Assen, met de auto. De kermis was er niks bij en af en toe moest het kots zakje binnen handbereik blijven...

Via Egmond richting Bergen gereden. De bossen van de Eeuwige Laan zagen er prachtig uit met rood-bruine kleuren. Sommige delen, met name wandel paden, lagen er zó strak bij met rood-bruin blad dat het net leek of het er voor ons was neer gelegd. Héél mooi om te zien. In Bergen was een wegomlegging. We hadden de Garmin aan dus konden makkelijk een alternatieve route vinden. Omdat we ook een clubje voor-ons-rijdende motoren tegen kwamen, konden we mooi achter elkaar aan.

Richting Schoorl zag je voor je de duinen. Ook daar de herfst te zien, maar meer met allerlei kleuren groen. Duidelijk de verschillende soorten bomen te herkennen, net een lappendeken. Práchtig! In Schoorl wederom een wegopbreking. Dit keer minder geluk bij de alternatieve weg. Deze liep dood dus moesten we keren. Onderweg de motoren weer tegen gekomen zodat we hun konden volgen. Dachten we. De weg waar ze inreden bleek een fietspad te zijn waar zij wel door konden maar wij niet. Dus weer keren. Onderweg hoorden we bij Egmond al een geluid wat leek op een disfunctionerende lager van een wiel. Daar kun je niks mee op zo'n moment dus gewoon doorgaan. Toen we moesten keren in Schoorl is Saco gestopt want hij vond 'm toch ook belabberd sturen. Effe kijken of er niet een lekke band zat. En jawel... Dan is de Snoek toch een wonder, want:  de auto in de hoogste stand zetten, krik eronder, reserve band tevoorschijn halen, verwisselen en weer laten zakken. Resultaat: nog geen 10 min vertraging. Bij Stroet de route verlaten en een iets snellere weg gepakt om de tijd weer in te lopen zodat we samen aan de snert konden. Wel zo gezellig.

De snert smaakte opperbest. Zelf gemaakt, dat was goed te zien en te proeven. Voor iedereen zou er een 2e bord zijn en hoewel de borden best groot waren, is dat niet helemaal gelukt. Janine en ik hebben het plan opgevat om het de volgende keer zelf te gaan proberen. Dan hebben we het in eigen hand.
Na de snert hebben we de route opgepakt tot Gouwe. Daarna zijn wij rechtdoor gegaan naar De Weere waar we de lekke band meteen hebben afgeleverd bij de garage, die ook een vriend van ons is, dus dat mag op zondag.

We hebben skoftig mooi reden en het was nog lang windkracht 11 in Venhuizen!

Francisca