Augustus 2010
auteur Piet Hoedjes

Zaterdag

Voorafgaand aan het lustrumweekend van de BMW Mono Club deden we met 24 MONO'S en twee zijspancombinaties 'n rondje Nederland en een stukje Duitsland en daar hadden we veel zin in.

Vanuit Groesbeek gingen we op pad op zaterdag 21 augustus om 11 uur vanaf camping Den Heuvel. We wisten nog niet wat ons te wachten stond want de berichten waren faam slecht. We vertrokken via Berg en Dal langs rivieren en dijkjes van Waal en Lek naar het vestingstadje Schoonhoven aan de Lek.Ongelooflijk al dat ouwe spul zo achter elkaar, dankzij het vertrouwde follow-upsysteem kan 't bijna niet misgaan. Zo naderen we het mooie stadje Buren, heel mooi, vooral het geluid van al die motoren in die smalle straatje. Na enig oponthoud vanwege een losgeraakt accu, kwamen we op Lopikerweg 88 bij boerderij Kromwijk aan.

Zo dat ging de eerste dag goed! Op de boerderij wachtte ons de gebruikelijke ontvangst met koffie, thee of wat je anders wilde. 's Avonds heeft de plaatselijke Chinees ons van een heerlijke maaltijd voorzien en daarna hebben we nog genoten van een prachtige zomeravond. Daarna doken we de hooiberghutten in.

Zondag.

In deze omgeving is de zondagsrust heilig en dus werd er zaterdagavond nog getankt. Zondagmorgen op weg naar Edam. Daarbij kwamen we door 't Groene Hart. Een nog mooi stukje Nederland ingeklemd tussen het stedelijk gebied van de Randstad.
In Muiden aangekomen werd ons lunchpakketje bij de sluis verorberd. Bij een sluis is altijd reuring en ook al staat er een bord “verboden voor alle motorvoertuigen”, maar wij konden er gewoon langs, met een zijspan een kwestie van even optillen. Boven het Noordzeekanaal ben ik toch iets meer thuis, vooral aan de kant van Amsterdam. Via IJburg en Schellingwoude naar Durgerdam, Holysloot, Zunderdorp, Monnikendam. Hier nog even een ijsje aan de dijk en toen via Volendam naar Edam, Camping Strandbad. Hier verasten de weergoden ons met 24 uur regen, regen en nog eens regen. Zelfs onze blokhut hield het niet droog.

Maandag.

Alle eendjes zwemmen in het water, maar nu was er teveel water. Het stond zelfs rond de tenten. Het terrein was één grote plas. We moesten het vertrek uitstellen vanwege de nattigheid. Toen we alles geladen hadden, gingen we op naar Oude Mirdum. Toch een behoorlijke afstand in de regen, maar we zijn niet zomaar bang te krijgen, dus we gaan. Via Schardam, Avenhorn, De Goorn, en Spierdijk, mijn geboorteplaats, naar Spanbroek. Verder over Wadway, Wognum, Sijbekarspel en natuurlijk Twisk en Opperdoes. Even op adem komen in Medemblik waar wij ondanks onze natte plunje hartelijk werden ontvangen door de uitbater. Hij had van die heerlijke warme Belgische wafels. Daarna door naar Den Oever voor een lekker visje en vandaar met een bloedgang naar Friesland. Op de Afsluitdijk werden topsnelheden gemeten, een enkele monomaan beweerde zlefs 124 km per uur te hebben gereden. In het kale gedeelte van Friesland moesten we harde wind en regen trotseren maar op de camping aangekomen werd het gelukkig droog. Dat is prettig voor een stelletje kampeerders want alles was zeiknat. Onze blokhut zag er heel goed uit en de kachel brandde al snel om alles weer lekker te laten drogen.

Dinsdag.

Rustdag, dat wil zeggen; geen rit naar een andere camping of zo. We hadden voor die dag de keuze uit drie menu's. Het eerste was thuisblijven en zo nodig sleutelen. Als tweede konden we naar Harlingen en als derde een rit naar Driewegsluis in de buurt van Ossenzijl. Wij kozen het laatste. Wij zijn in dit geval Ben, Martien en ik. Heel apart zo'n sluis, ik had zoiets nog nooit eerder gezien of ervan gehoord.
Ook moest er nog even verwoed gesleuteld worden aan één van de motoren en zowaar, er zat direct een heel stel techneuten omheen om de oorzaak te bepalen. Oplossing!! Een andere bobine en het euvel was opgelost. Op de terugweg gingen we even langs de plaatselijke supermarkt voor ons avondmaal.

's Avonds de dag doorgenomen in de kantine van de Elfenbergen onder het genot van een hapje en een drankje.

Woensdag.

Opladen en op weg via Beetsterzwaag en Zoutkamp naar camping Molenrij vlakbij Kloosterburen. In Zoutkamp gingen we even van de motor af om daar aan de oude haven een frisje te nemen. Zoutkamp was in het verleden een belangrijke vissershaven, dat kon je goed zien aan de uitstraling van de gebouwen aan de haven.
Het eind van onze dagrit hadden we goed weer en we zagen zelfs een waterig zonnetje onder gaan. Dat beloofde niet veel goeds voor de dag van morgen. (En dat kwam uit. Want!!)

Donderdag.

Regen, regen en nog eens regen, de lucht zat er vol van. Alles zo goed mogelijk inpakken en laden. Regenpakken aan en hopen dat het lijf droog blijft. Slippend en glijdend vertrokken we van het drassige terrein op de weg naar Pieterburen en Eenrum richting Slochteren. Daarna bij een restaurant in de buurt van Oosterwolde gestopt voor koffie. En vandaar richting Rhede (D) waar we bij Bert en Irma, onze Duitse Nederlanders van heerlijke warme soep en broodjes werden voorzien. We mochten zijn verzameling motoren bewonderen. Van klassiek tot modern, geweldig. Een hele verzameling mooie mono's.

Even droog zowaar, maar het was van korte duur. Via Boertange even door Nederland om weer de grens over te gaan naar Herman Gorter in Wilsum (D). Hier kon alles onder een afdak staan en de kleding kon hier ook drogen.

Omdat wij steeds een blokhut of logies hadden, moesten wij eerst naar ons slaapadres en dat was geweldig. Wij waren de eerste gasten alleen voor de nacht omdat wij bij Herman gingen eten en ontbijten. Man, wat lekker zo'n warme douche en dan nog een föhn om je laarzen droog te blazen. Ben, de föhn niet te laag in je laars laten hangen anders krijg je problemen. Onze hospita bracht ons naar Herman en haalde ons ook weer op, geweldig die service. Met z'n allen eten in de hooischuur en 's morgens ontbijten, heel goed geregeld allemaal.

Vrijdag.

Regen, regen en nog eens regen. Zoveel water dat de scholen hier gesloten zijn. Maar voor we ons klaar maakten voor de laatste etappe moest er eerst weer gesleuteld worden. Twee motoren werden gerepareerd, de een iets aan de bobine, de ander mankeerde iets aan de remschoenen. Harrie was speciaal gekomen om de onderdelen te brengen. Na afscheid genomen te hebben van Herman en zijn familie reden we door plassen en ondergelopen land. Later bleek dat daar ongeveer 120 mm. regen was gevallen.

 

Onderweg nog even opgestoken in Zwiep, bekend door de uitstalling van de “witte wijven”. Die stop kwam goed uit want daar kon ik nog een rol closetpapier in mijn broek duwen, het water liep van boven naar beneden en dat is een rot gevoel. Via Ruurlo naar Hoch Elten waar bij het pannenkoekenhuis geluncht werd in afwachting van de Lustrumweekendgangers die ons tegemoet zouden rijden. En inderdaad, daar kwamen zo'n 15 mono's ons tegemoet. Na een hartelijke verwelkoming gingen we op weg met in totaal 38 mono's naar Groesbeek waar wij het 30-jarig jubileum gingen vieren.

Dit verslag is van 'n deelnemer die het niet droog hield.

Natte Piet.