Een week na het begin van de zomer hebben 16 leden dat gevierd met een rit over de Veluwe. Ook twee introducés waren van de partij, zodat Marianne Broers bij MacDonald in Enkhuizen 18 deelnemers kon begroeten. Eigenlijk wel weinig leden, vooral gezien het mooie weer, maar het is denkbaar dat velen tegen de lengte opzagen, 340 km. Zelf vind ik het vertrek om negen uur voor een zondagmorgen wel een extra inspanning, maar toch fijn dat ik eruit gekomen ben, want we hebben een prachtige lange dag gehad.

Marianne liep met een minuscuul klein notitieboekje rond als was ze een geheim agent. Eens even kijken waar dat voor dient en ja hoor, voor bikkelpunten! Mijn naam was ze gelukkig niet vergeten. Het eerste deel van de tocht was de aanrijroute naar de rondrit over de Veluwe en uitgezet door Marianne en Flip. Thuis had ik de route op Map Source bestudeerd en viel mij op, dat er een stuk autoweg in zat. Maar nog merkwaardiger was de omweg over een parkeerplaats met toiletgebouwtje. Daar wilde ik meer van weten. Nadat Marianne aanvankelijk ontkende daar iets mee te maken te hebben, gaf ze later toch wel toe, dat ze bij het uitzetten gebruik heeft gemaakt van het terrein (en toilet?) en de route heeft gemaakt met behulp van de triplog van hun navigatieapparatuur. Daar heb ik van geleerd om tijdens het uitzetten van motorroutes geen privé-uitstapjes te maken, alles wordt vastgelegd en de hele club is op de hoogte van je eigenaardige hobby’s.

De route leidde naar ijssalon De IJstijd in Garderen, voor de veelrijders onder ons een bekende pleisterplaats, waar je een glaasje ijs bij de koffie krijgt. Verder naar Lunteren in de kippenvallei tussen Barneveld en Ede om aan te komen langs de rand van het park de Hoge Veluwe. We reden langs het hek tussen Otterloo en Hoenderloo met naar de zuidzijde prachtige doorkijkjes over de heide. In die laatste plaats was het gezellig druk met fietsers. Op de kaart had ik gezien, dat onze route nog een keer door Hoenderloo zou lopen. Het was er de kruising van een acht-patroon en ik was benieuwd of onze Zümo dat aankon. Dat zou op de terugweg blijken! Tussen Loenen, Eerbeek en Laag-Soeren kruisten we enkele malen de spoorlijn van de Veluwse Stoomtrein. Hier veranderde het landschap in weilanden met kanalen en we bereikten de oever van de IJssel in Dieren. Op een saaie provinciale weg kwam ons een pannenkoekengeur tegemoet en dus moest de lunchplek niet ver meer zijn. Het was in Rheden waar we gezellig binnen pannenkoeken hebben gegeten. Het verbaasde de leraar onder ons, dat een pannenkoekenrestaurant nog niet heeft ontdekt hoe dat woord tegenwoordig moet worden geschreven. Maar de pannenkoeken waren lekker. We kwamen erachter, dat Cees Koopman binnenkort gaat verhuizen naar Winkel.

Nu kwam de Posbank in zicht, een heuvel van 85 meter hoogte met een paar bijnahaarspeldbochten, meer U-bochten. Onze club heeft onder leiding van Pim Hermsen al eens eerder geprobeerd om de Posbank te bedwingen. Toen lukte dat niet omdat door de hardloopwedstrijd, de Posbankloop, de hele berg ontoegankelijk was voor motorrijders. Het was nu wel jammer, dat de route niet over de top liep maar anderzijds is dat dan toch eigenlijk te ver.

De bedriegertjes kennen de Noordhollanders van Bergen. Niet velen weten, dat in Park Rozendaal bij Arnhem de echte bedriegers staan. We kwamen er langs zonder bedrogen en nat te worden. De route liep nu noordwaarts langs het vliegveld Terlet en de Hoge Veluwe, waar we werden gewaarschuwd voor wilde zwijnen. En nu de proef voor de Zümo om goed te kruisen in Hoenderloo. Niet dus, gezakt! De stommeling stuurde ons weer op de heenroute naar Loenen. Nu moet ik toegeven, dat ik het apparaat wel in de war heb gebracht door een stuk af te snijden. Ik was immers al bekend in dit dorp. Maar hij begreep het helaas niet, dus kwam het aan op het eigen denkvermogen en dat heeft ons gered.

Er volgde een prachtige bosweg naar Beekbergen met zo weinig verkeer, dat je je in de Eifel waande. In Lieren konden we nog even een glimp van de reusachtige Duitse stoomlocomotieven op het emplacement van de VSM zien. Verderop bereikten we de IJsseldijk en kwamen langs het ons bekende restaurant Bijsterveld zonder er aan te leggen. Was niet in de route opgenomen. Bij Heerde weer naar het westen om in Epe nog een kopje koffie te drinken, dat was wel nodig met zo’n lange rit.
Na in Vierhouten nog even de prachtige dameshoeden te hebben bewonderd bij het uitgaan van de kerk, reden we via Nunspeet naar Elburg, vanwaar Marianne en Flip de route tot puzzel hadden verheven. Zij zetten een paar lijnen op de kaart en dwingen ons zo onze eigen weg te vinden. Het was niet moeilijk dus we zijn thuis gekomen.

Het was een hele tour, maar erg afwisselend, aangenaam weer en goed gezelschap. Je kunt het ontwerpen van een motorroute wel aan Marianne en Flip overlaten! Bedankt.

Rob Willems