Tijdens onze ‘activiteitenagenda-vergadering 2009’, welke in oktober 2008 is gehouden had het bestuur geopperd eens een middag/avond rit te willen organiseren met als afsluiter gezamenlijk te gaan eten. Dit alles moest dan wel gepland worden rond de langste dag van het jaar. We kwamen uit op 28 juni. Een week eerder was de echte langste dag, maar dat bleek ook vaderdag te zijn, dus die datum was niet zo geschikt. Je wilt wel zo veel mogelijk deelnemers bij de start zien natuurlijk. Maartje en Johan waren bereid deze taak op zich te nemen en begonnen reeds in december met de eerste voorbereidingen.

Tijdens die koude, donkere winterperiode sta je er niet zo gauw bij stil dat het op 28 juni wel eens bloedheet kan zijn en/of dat er intense onweersbuien kunnen ontstaan.
Een paar weken voor die bewuste dag stond alles op papier en was de rit  ook op GPS gezet, ondanks dat geen van beiden zo’n apparaat bezit.
Wat bleek, op de dag zelf was het dus heel warm, het was broeierig, “plakkerig” weer en de voorspellingen voor het midden van het land: onweersbuien.

De start was om 14.00 uur bij het TOTAL-tankstation in Wognum. Even voor half twee hebben Flip en ondergetekende ons motorpak aangedaan en ja, het was warm. Aangekomen in Wognum stond Joop Webbers ons al op te wachten en een onbekende dame. Zij stelde zich voor als Claudia en was een introducé van Maartje. Even later verschenen Johan en Maartje zelf en op het laatste moment kwam Jac Laan nog aanrijden. We hebben nog even gewacht, maar helaas, het bleef bij 7 personen. Je kunt wel zeggen, dit zijn dus de echte bikkels.

Meteen aan Joop gevraagd hoe het tijdens de terugrit van het Eifelweekend was gegaan. Joop kwam daar namelijk met pech te staan,  ongeveer op het verste punt van de rit in België. Dat gebeurde rond elf uur en de ANWB gaf toen al aan dat het wel een tijdje kon duren voor er hulp zou komen. Na inderdaad ruim 2 uur wachten verscheen er hulp, maar die konden alleen maar constateren dat de zaak niet gerepareerd kon worden. Het had iets te maken met een apparaat dat de benzine verdeelt, dat was kapot. Er zou een sleepauto komen. Uiteindelijk , na nog een een tijd wachten kwam die auto en kon Joop achterop bij Jac. naar huis vertrekken. Al met al duurde het wachten daar ruim vier uur heb ik begrepen. Maar Joop’s motor is gerepareerd en hij was dus van de partij.

Meteen was al duidelijk dat we niet samen de rit zouden gaan rijden. Maartje en Johan vertrokken samen met Claudia, Joop en Jac vormden een koppeltje en Flip en ik vertrokken als laatsten. Eerst een klein stukje de A7 op en daarna vanaf Scharwoude de  IJsselmeerdijk  gevolgd via Edam, Voldendam, Monnickendam naar de A10 toe. Met dit mooie weer was het druk met fietsers en ook in Volendam waren heel veel mensen op de been. Vlak voor die A10 stonden de anderen aan de kant van de weg een ijsje te eten. Wij waren net te laat en hebben de ijskar gemist.
Via een klein stukje A10 en A1 kwamen we in Weesp terecht.  De strakblauwe lucht was inmiddels veranderd in grijs en dat grijs leek wel steeds donkerder te worden.
Onze koffiestop was gepland in Nederhorst den Berg. Koffie of een frissie, maar wel met appelgebak voor de meesten.  Langzamerhand was die lucht inktzwart geworden en vielen de eerste dikke regendruppels naar beneden.  Voor ons uit zagen we dat noodweer en wat te doen? Johan had een GSM met internet en maar eens naar de buienradar gekeken. Dat beloofde niet veel goeds. Er waren enkele zware plensbuien in aantocht en voorlopig waren we ook nog niet thuis. Na overleg werd besloten niet verder te gaan. Wij zijn direct naar huis gegaan terwijl de anderen nog even op het overdekte terras bleven zitten.

We hebben dus alleen het gedeelte tot de koffiestop gereden en dat zag er allemaal al heel goed uit. We hebben op dat terras in Nederhorst den Berg al besloten om de rit volgend jaar nogmaals op de agenda te plaatsen.
Terwijl wij terugreden werd de weg na een paar km. al droog en waren wij rond etenstijd weer thuis.
Al met al toch een hele mooie middag gehad en we doen het volgend nog eens over.
Maartje en Johan bedankt!

Marianne & Flip