Opening van clubseizoen op de motor

De weersverwachting was somber op zondag 14 maart, maar negen leden van onze club lieten zich daardoor niet uit het veld slaan. De meteorologen zitten er de laatste tijd opvallen vaak naast en gelukkig aan de goede kant. Op de radar was geen buitje te zien en het kwik liep al aardig naar de vijf graden. De afgelopen week hebben we de motoren niet voor niets onder het stof vandaan gehaald, gestart - altijd een spannend moment na de winter - , banden op spanning gebracht, oliepeil gecontroleerd en afgetankt. Vandaag moet het toch echt gebeuren, weer of geen weer, we komen weer in beweging, we gaan gelukkig weer rijden !



Omdat de openingsrit van Willem de Boer de vorige keer in het water was gevallen, kreeg hij dit jaar een nieuwe kans. Willem heeft een jaar lang kunnen nadenken over deze route, die op de plank lag en besloot om nu de kans te grijpen om verbeteringen aan te brengen. Voor het gemak had hij geen beschrijving bij de GPS-route gemaakt en wat mij betreft heeft hij gelijk, want dat scheelt een hoop tijd en werk. Ook de oorspronkelijke route was nog beschikbaar op papier met dezelfde tussenstop, dus voor de papierverslaafden had hij een alternatief.

Met een kopje koffie van Annemarie Stam hebben we eerst betreurd dat zo veel leden deze kans hebben laten lopen om het seizoen met een korte rit af te trappen. Marianne Broers zat als een echte secretaresse klaar om de beginstanden van de kilometertellers te noteren. Om half twaalf nam Willem het voortouw, dat hij de hele rit verder niet uit handen heeft gegeven. De route voerde eerst langs zijn tuin en dan via Wogmeer en Ursem langs de Schermer ringvaart naar Wormerveer. Door Krommenie, langs het fort en de jachthavens van het Uitgeestermeer naar die plaats en dan tussen Castricum en Limmen door over de geestgronden. Wat een wijdse blik over dat vlakke land met opvallend weinig watergangen. Bij de duinrand van Egmond moest we onze motoren aan de kant zetten omdat ons een stoet ruiters tegemoet kwam, die de hele weg in gebruik had. Het waren wel 50 militairen te paard in vol ornaat met alle tekenen van verdienste op de borst gespeld. Zij voerden een vaandel van koningin Beatrix mee, dus het had wel een officiële uitstraling. Maar wij boden ook een aardig tegenwicht met onze 5 motoren met een gezamenlijke kracht van wel 500 paarden. Die laten tenminste geen vuil achter op straat, althans je ziet het niet.

In Egmond aan Zee kende Willem een uitstekende gelegenheid voor de lunch, vlak onder de vuurtoren, Brasserie Westenwind. Er stond ook een behoorlijke westenwind, maar ook de zon liet zich nu af en toe zien. De meeste magen waren erg verhongerd. Bij mij kon er net een klein gebakje in, maar ik zag naast mij dik belegde hompen oerbrood en teilen uiensoep verdwijnen.
We vervolgden over de Herenweg en de Eeuwigelaan naar Bergen Binnen en verder over een mooi kronkelig, maar overzichtelijk dijkje naar het Noordhollands kanaal. Hier ging Willem even uit zijn dak en liet alle anderen ver achter zich. Via Schoorldam bereikten we de Westfriese Zeedijk, typisch een route die elke motorrijder een paar maal per jaar moet pakken. De wegen waren wel verraderlijk slipgevaarlijk vanwege de losgevroren deklagen, waardoor je rekening moest houden met losse steenslag. Nu reden we weer door de Langedijk naar Scharwoude en passeerden de brug over het kanaal Alkmaar-Kolhorn om daarna op het dijkje langs dat kanaal verder te gaan. Hier verliet de eerste afvaller de rij en op weg naar Wognum over de AC de Graafweg volgende er nog een.

Tegen drie uur arriveerden we op de Kerkstraat en namen afscheid na Willem de Boer bedankt te hebben voor de geslaagde rit. Sympathiek van hem om erbij te zijn ondanks het feit, dat hij zijn Jacqueline de afgelopen week heeft moeten missen wegens haar vakantie!

Rob en Jan