Tengevolge van pech met de motor (niet werkende achterrem) op dinsdag i.p.v. zondag thuisgekomen, en na ruim 3700 km in 2-1/2 week zonder rem gereden te hebben konden de 300 km van de veluwe en ijsselrit er nog wel bij, tenminste voor mij, Loes kreeg ik niet zo gek, die had voorlopig even genoeg van motorrijden.

 

Dus om 08.30 vertrokken uit Wognum naar Enkhuizen waar bij de Mac Donalds de ontmoetingsplaats was. Daar aangekomen, stonden Flip en Marianne al te wachten, ik was wat aan de late kant, dus dacht dat ze op mij stonden te wachten, temeer daar ik Marianne een mailtje had gestuurd dat ik zou meegaan. Groot was de verbazing dat dit de hele ploeg was, dat kan toch niet waar zijn, dacht ik. Goed dat Piet een introducé mee. Wat later sloot Jac. Laan zich nog bij ons aan, zodat de ploeg groeide tot 7 mannen en 1 vrouw. Naast de organisatoren waren dit dus, Jan Dodeman, Pim Hermsen, Piet Hoedjes + introducé, Jac.
en ondergetekende.

Het was uitstekend weer om te rijden. Iets over negenen, vertrokken we, Jan ging er alleen vandoor en die zagen we bij de koffie en lunch terug, de rest reed in één groep achter Marianne en Flip aan. Via de Markerwaarddijk naar Lelystad, we reden via een alternatieve route door de stad heen. In Harderwijk waren we verlost van de stoplichten, daar de rondweg zo goed als klaar is. Via de N302 richting Leuvenum. Na 70 km koffiestop bij de Zwarte Boer. We waren mooi op tijd, er was nog genoeg plaats op het terras, sommigen gingen voor het appelgebak met of zonder slagroom, anderen voor de kwarktaart met bosvruchten ook al dan niet voorzien van slagroom, in plaats van traditionele punten waren ze rechthoekig uitgevoerd en de kwarkbosvruchten leek meer op een roze spons dan op gebak. Daar er geen commentaar volgde, neem ik aan dat de gemalen vruchten toch wel smaakten.

De motoren weer gestart en we gingen richting Uddel, vervolgens naar Elspeet daarna Vierhouten en vandaar richting Gortel om in ’t Harde te eindigen. Tot zover ging de rit door de bossen en af en toe langs de heide. Ondanks dat het al over 11 uur was geweest, was het overal nog vrij rustig. In het ’t Harde konden we de trouwe kerkgangers nog bewonderen, ondanks de aangename temperatuur, strak in het pak met hoed op, zowel de heren als de dames. Via Oostendorp  naar Elburg  en met uitzicht op het Drontermeer naar Noordeinde en binnendoor via via naar De Zande. Hier pakten we de IJsseldijk op en reden via Zalk (nog uitgekeken naar Klazien, niet gezien) door naar Hattem, waar een prachtig modern gebouw in de vorm van een burcht te zien was. Volgens Jac. een bejaardentehuis, Marianne had geen oog voor dit stedelijk schoon, dus stoppen en kijken was er niet bij.

Na Wapenveld gepasseerd te zijn en linksaf naar de manege Doornbos, 1,1 km verder kwamen we weer op IJsseldijk, deze volgden we 24 km, we passeerden Marle, Veessen, Welsum en Terwolde waarna we nog ruim 4 km de Bandijk naar Deventer volgden.  We hadden geluk geen voorgangers voor ons, dus we konden lekker opschieten, aan tegenliggers geen gebrek waaronder de Renault Alpine Club, omdat het gras in de berm zo hoog stond, zag je deze oldtimers pas op het laatste moment. Op de dijk nog een keer gestopt omdat we volgens de navigatie van Flip rechts de polder in moesten, misschien was de lengte van de rit teveel voor de garmin?? Wonderlijk apparaat! Ondertussen hadden we al weer 100 km na de koffiestop onder de wielen en werd het langzamerhand luchtijd, we moesten nog even door. Trouwens bij het enige restaurant langs de dijk was het zo druk dat je er geen fiets meer de parkeerplaats op kreeg. Na Voorst en Empe bracht de route ons naar Klein Amsterdam, een gehucht waarvoor het woord klein nog erg groot is. 8 km verder konden we aanschuiven voor de lunch bij “Landhotel Bosoord” te Loenen, ook hier volop plaats op het terras, de uitsmijters waren van grote klasse evenals de door Marianne bestelde “veluwse bol” (zie foto) die dusdanig groot was dat het avondeten daarna wel overgeslagen kan worden.

Na de lunch zochten we de Veluwe weer op en via een prachtige route langs de Woeste Hoeve naar Hoenderloo en Hoog Baarloo, richting Arnhem naar Otterloo, door naar de Harskamp, (de vorige keer dat ik hier was is 46 jaar geleden, toen ik als dienstplichtig soldaat over de stormbaan gejaagd werd), jammer dat de militaire terreinen bijna altijd in de mooiste natuurgebieden liggen. Na 250 km komen we aan in Garderen, het eetcafe Stam in Speuld rijden we voorbij, de laatste koffiestop houden we zoals afgesproken bij Checkpoint Charley halverwege de Markerwaarddijk, waar we om ca 16u30 aankomen. Nog wat nakletsen en een ieder daarna op weg naar huis.

Marianne en Flip bedankt voor de prachtige route, het was precies zoals jullie het omschreven in de koppeling; een prachtige rit door de bossen en langs de heide van de Veluwe en over de dijken langs Zwolle en Deventer, met vergezichten over weilanden en de IJssel. De route is zeer gevarieerd en gaat over rustige maar hoofdzakelijk wel vlotte wegen met heel weinig verkeerslichten en drempels. Dit ter aanbeveling voor de thuisblijvers om de route nog eens een keer te rijden.

Wim  B.