Verslag van Jura Vakantieweek 2010

In oktober 2009 hebben wij de Jura beoordeeld op geschiktheid voor een trip met de Motorclub. Vanuit het hotel Relais des Moines in Villersexel konden we vier routes ontwerpen, die elk een ander deel van oostelijk Frankrijk, de regio’s Franche Comté en Vogezen, ontsloten en elk een ander karakter hadden. Zo kon een gevarieerd programma worden geboden. Naast onze deelname waren nog vijf clubleden enthousiast, zodat we met 7 persoenen op pad gingen. Elk groepje arriveerde vanuit een andere windrichting, want elk had zijn eigen manier van voorbereiding.

Op de eerste dag kozen we voor de Vogezen. Het was een mooie, zonnige dag en dat heb je nodig voor de top op 1215 meter op de Grand Ballon. In de klim bezochten we de bron van de Moezel. Janine kon die hier tussen haar benen door laten lopen. Dat gaat in Cochem niet en dat ligt niet aan haar. Ben gebruikte een plasplaats op enkele meters naar het zuiden. Helaas kwam zijn water niet in de Moezel terecht, maar ging verloren in de richting de Middellandse Zee.

De volgende dag werd de Jura bezocht waar de rivier de Doubs ettelijke keren werd gekruist. Prachtig zoals zij hier en daar de rotswanden heeft uitgesleten. De route bracht ons ook even in Zwitserland via een illegale grensovergang. Wij konden hier niet genoeg krijgen van de goedkope benzine.

Op de derde dag had de groep het Nationale Automuseum in Mulhouse op het programma gezet, gekoppeld aan de Leeuw van Belfort. In de drukke stad Belfort was het rijden niet prettig, het prachtig ingerichte Automuseum maakte veel goed. We kregen daar een goede indruk van de dwaze excessen van de gebroeders Schlumpf, die al deze auto’s bij elkaar hebben gescharreld ten koste van hun bedrijf.

Op de vrije dag was het weer iets minder zonnig, dus geschikt voor een bezoek aan de kapel Notre Dame in Ronchamp, ontworpen door de beroemde architect Le Corbuzier. Het is een bouwwerk om stil van te worden
De dag voor vertrek werd besteed aan verkenning van Franche Comté tussen de rivieren Le Doubs en de Saone. Het vlakke land en de stilte maakten het grote verschil.

Stil werden we de volgende dag op de slagvelden van de eerste wereldoorlog. Het weggevaagde dorpje Fleury met op de plaatsen van de bakker, de timmerman en het gemeentehuis slechts een verwijsbordje tussen de bomkraters maakte een grote indruk, evenals het immense knekelhuis Ossuaire, waar de botten van 30.000 mensen zijn verzameld.

Tussen al deze bezoeken door hebben we natuurlijk heerlijk gereden, soms via onverharde wegen en een enkele keer werden we door de navigator een onmogelijk paadje opgestuurd. Dan moet je de regie overnemen. Het hotel voldeed aan onze wensen en het dorp biedt meer dan we aanvankelijk hadden ingeschat. Er waren zelfs mogelijkheden om te winkelen, hetgeen enkele dames en heren niet onbenut lieten.
Het blijft jammer dat zo weinig leden de kans nemen om er gezamenlijk een weekje op uit te trekken, waardoor de animo om weer eens een dergelijke activiteit voor te bereiden, er niet groter op geworden is.

Rob Willems

Klik hier voor de foto's.